Bir kare, bir çerçeve köşeleri yok.
Bir daire, çocuğun elindeki balon eğrisiz.
Duvarlar var, panellerde orada yatıyor.
Palyoço orada insanları güldürsün diye ama ağlıyor.
Yağmur gökyüzünde bulutların altında yağıyor.
sokaklar bomboş yerler kupkuru rüzgar götürmüş onları
Güneş açıyor, plajlar insan dolu yerler sırılsıklam
Kum yok, deniz yok, balıklar ve okyanus yok kaybolmuş
Ne farkederki olsun, yok olsun isterse bu bu "Dünya"
Varlığı ne işe yarar insanlar mutsuz olduktan sonra
Karenin köşesi, Balonun eğrisi, dimdik duvarlar
Görmek istersen görürsün palyaçonun gülüşünü.
Yeri Islatan yağmurlar, dolu dolu sokaklar
plajlar, deniz, okyanus hepsi var olurlar
yanımda olup başını omuzuma koyduğunda
Hayat yeniden canlanır dudaklarım dudaklarında
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder